Zasadniczo polskie prawo pozwala zawrzeć umowę w dowolnej formie. Może być więc to forma ustna, forma pisemna czy bardzo rygorystyczna forma aktu notarialnego.

Umowę można zawrzeć również przez tzw. czynności konkludentne. A więc przez przystąpienie do wykonywania takiej umowy. Tym sposobem najczęściej zawiera się umowę przewozu środkami komunikacji miejskiej. Przez samo to, że pasażer wsiada do autobusu czy tramwaju zawiera umowę z przewoźnikiem.

Forma pisemna

Kodeks cywilny przewiduje, że niektóre umowy można zawrzeć tylko na piśmie inaczej są one nie ważne. Do takich umów możemy zaliczyć leasing czy poręczenie.

Niektóre umowy należy zawierać na piśmie, ale nie zachowanie formy nie powoduje nieważności takiej umowy. Umowa jest ważna. Strony jednak mają ograniczenia w dochodzeniu swoich praw przed sądem.

Kodeks stanowi, że w sporze nie dopuszczalny jest dowód z zeznań świadków lub przesłuchania stron na okoliczność zawarcia umowy. Tak więc, strony nie mogą udowadniać, że taką umowę zawarły.

Do tego rodzaju umów zaliczamy: umowę o roboty budowlane, umowę pożyczki na kwotę wyższą niż 500 zł., umowę spółki cywilnej, umowę renty.

Zobacz: Czy umowa spółki jawnej może wyłączyć zakaz konkurencji?

Forma aktu notarialnego

Istnieją również umowy, które mogą być zawarte jedynie w formie aktu notarialnego. Jest to bardzo rygorystyczna forma a sporządzić ją może jedynie notariusz.

Rodzi ona duże koszty. Jednak daje gwarancję tego, że wszystko zostało dokonane zgodnie z prawem.